Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2012

Καλό μετακαλόκαιρο σε όλους

Όμορφα περάσαμε κι αυτό το καλόκαιρι.Συνειδητοποίησα πως η κρίση δε φτάνει στα όμορφα τοπία της Μάνης.Παρέα με τη Μαργαριτούλα μας κολυμπήσαμε σε απίστευτα νερά (Σκουτάρι!, Βαθύ!, Άμπελος!) και βιώσαμε πως είναι να αγνοείς τα ρολόγια και το χρόνο που μετράνε. Φυσικά οι φίλοι μου ήταν εκεί: διάβασα ένα καταπληκτικό λογοτεχνικό (ευχαριστώ Βαρβάρα για την πρόταση) "Στη σκιά της πεταλούδας" Ζουργός Ι., σας το συστήνω με πάθος.
Έχοντας νωπές τις μνήμες από τα διαβάσματα του καλοκαιριού διάβασα χθες (13/9/2012) ένα άρθρο της Εύας Κοταμανίδου στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ στη στήλη "Το πνεύμα του τόνου" και σκέφτηκα τι σημαίνει φρέσκια ιδέα, ριζοσπαστική πρόταση και πολιτική. Παραθέτω αυτούσιο το άρθρο:
Μια ανέλπιστη είδηση έρχεται από τη μακρινή Βραζιλία που απελευθερώνει πραγματικά και συμβολικά φυλακισμένες ψυχές. Ξεκινάει ένα ενδιαφέρον πείραμα σε τέσσερις φυλακές της χώρας, με πρόταση της Προέδρου Ντίλμα Ρουσέφ που επικύρωσε το Κοινοβούλιο. Κάθε κρατούμενος θα διαβάζει ένα βιβλίο τον μήνα, λογοτεχνικό, φιλοσοφικό ή επιστημονικό, θα γράφει εν συνεχεία μια έκθεση του τι κατάλαβε για την αξία και το νόημά του και ως αντάλλαγμα θα μειώνεται η ποινή του κατά τέσσερις ημέρες, δηλαδή σαράντα οκτώ ημέρες τον χρόνο. Η Πρόεδρος Ρουσέφ είχε γνωρίσει τα σκοτάδια της φυλακής όταν το 1970-72 είχε συλληφθεί, βασανιστεί και φυλακισθεί από το τότε δικτατορικό καθεστώς ως αντιστασιακή. Πιστεύει ακράδαντα, κι έχει απόλυτο δίκιο, ότι τα βιβλία ανοίγουν νέους ορίζοντες, μιλούν για τη ζωή, διδάσκουν τα σκοτισμένα από το μίσος και την απελπισία μυαλά, ότι η ατομική ελευθερία, ο σεβασμός του άλλου είναι κάτι που κερδίζεται με τη γνώση, ότι η αγάπη σε αλλάζει, φτάνει να θελήσεις να δεις καθαρά κι όχι κλείνοντας τα μάτια. Τα βιβλία σε ταξιδεύουν σε κόσμους αγνώστους, άλλους, άλλων πολιτισμών, άλλων εποχών, σε πολλαπλές ανθρώπινες καταστάσεις, ενατενίσεις της ζωής που δεν είχες ίσως ποτέ διανοηθεί.
Μακάρι το πείραμα αυτό να πετύχει, να υιοθετηθεί κι από άλλους, ν' αποδώσει τους αναμενόμενους καρπούς που επιδιώκει. Θα 'ναι ένα μήνυμα ελπιδοφόρο που θ' ανοίξει όχι μόνο τις πύλες των φυλακών, αλλά που θα βοηθήσει ν' ανοίξουν φτερά κατακερματισμένες ψυχές, να μπει φως στα σκοτάδια των κελιών, ν' απελευθερώσει πνεύματα και ζωές.
 
 
ΥΓ 1
Συνυπογράφω απόλυτα τον τίτλο του άρθρου της Κοταμανίδου: "Το βιβλίο απελευθερώνει"
 
ΥΓ 2
Μιλήστε στους διπλανούς σας για τα καλά βιβλία που διαβάζετε.Δανείστε τα και κατόπιν συζητήστε τα!Απαράμιλλη εμπειρία!